Old Grog en het water in de rum
Het woord grog gaat vermoedelijk terug op de bijnaam van een admiraal die in 1740 water door de rum liet doen.

Een bijnaam, een kledingstuk van grofgrein en een bevel uit 1740: zo verklaren de woordenboeken het woord grog, al blijft het een veronderstelling. Men veronderstelt dat grog teruggaat op de bijnaam Old Grog van de Engelse admiraal Edward Vernon (1684-1757), die bij slecht weer een kledingstuk van grogram droeg. Hij gaf in 1740 het bevel de rum van de matrozen voortaan met water aan te lengen. Over wat hij precies droeg, verschillen de woordenboeken: een mantel, een broek of een pij.
Grogram is een weefsel: Engels grosgrain, uit het Franse gros-grain, samengesteld uit ‘grof’ en ‘textuur van een stof’. In het Nederlands staat grogrein of grofgrein in 1599 voor een weefsel dat zijde nabootst. Het Engelse grog, ‘sterke drank aangelengd met water’, is in 1770 vastgelegd.

In het Nederlands staat grog in 1840 in een zin over een gezelschap: ‘er kwam wijn binnen voor de dames, en er werd grog gemaakt voor de heeren’. In 1858 zijn er al jenevergrog, rumgrog en zelfs wijngrog.
Over de herkomst van rum zijn de woordenboeken het minder eens. Het Nederlandse woord staat in 1750 in een tekst en komt van het Engelse rum, waarvan de herkomst duister is. De ene bron noemt een leenwoord uit een inheemse taal op de Caraïben waarschijnlijk, een andere een verkorting van rumbullion, in het dialect van Devonshire ‘groot lawaai’. In 1777 omschrijft een woordenboek rum als ‘een soort van brandewijn of wijnachtige geest, die uit suikerriet gedestilleerd wordt’.
Grog in het kort
Grog: Engels, in 1770 vastgelegd; in het Nederlands in 1840
Vermoedelijke herkomst: bijnaam Old Grog van admiraal Edward Vernon (1684-1757)
Bevel van 1740: de rum van de matrozen aanlengen met water