Haagse bluf: een toetje dat vooral uit lucht bestaat
Drie ingrediënten, een naam met een Haagse knipoog en een woord dat al in 1622 op papier staat.

Haagse bluf is stijf opgeklopt eiwit met suiker en bessensap. Het toetje ziet er stevig uit, maar bestaat vooral uit lucht. Daar wordt ook de naam mee in verband gebracht: hij komt van de air die Hagenaars zouden hebben.
Het eiwit wordt vers geklopt en vers opgediend. Wie het van tevoren maakt, ziet het inzakken, waarna het sap zich van het eiwit scheidt. Er mag ook geen eigeel in het mengsel komen.

Het woord bluf zelf is ouder dan het toetje, voor zover bekend. Bluf in de zin van 'snoeverij' staat in 1643, en een oudere vondst uit 1622 gaat over 'iets dat spot met alles in zijn soort'. In 1644 betekent het 'iets dat alles in zijn soort overtreft'. De huidige betekenis van snoeverij is pas in de negentiende eeuw gangbaar. Het werkwoord bluffen betekent rond 1411 'slaan, kloppen' en pas in 1805 'pochen'. Het woordenboek denkt dat het een klanknabootsing is, naar het voorbeeld van ploffen. Huygens schreef 'Konst aller konsten bluf'.