Het woord tompoes staat sinds 1875 op papier
Een gebakje met een naam uit een sprookje en een artiest die als Tom Pouce optrad. Of de naam bij het gebakje hoort, is niet zeker.

Het gebakje wordt in 1875 voor het eerst in het Nederlands beschreven: een banketboek legt uit hoe je een plaat gebak in tweeën snijdt. In 1894 staat het meervoud tompoezen er al, naast telefoontjes, in een tekst van Tideman.
Het Woordenboek der Nederlandsche Taal omschrijft de tompouce als een rechthoekig gebakje van twee lagen bladerdeeg met gele room of slagroom ertussen. In Zuid-Nederland dekt de naam ook gebakjes met een andere vorm. De spelling wisselt: Wannée schrijft in 1910 ‘tompousses’, in 1927 komen ‘de versche tompouces’ aan, en Carmiggelt heeft het in 1950 over ‘een tompoes’.

De naam komt uit het Frans: Tom Pouce is de letterlijke vertaling van de bijnaam Tom Thumb. Die bijnaam had de Amerikaanse artiest Charles Stratton (1838-1883), die als ‘General Tom Thumb’ optrad. Tom Thumb gaat op zijn beurt terug op het sprookjesfiguur Klein Duimpje, dat Perrault in 1697 beschreef. De naam werd aan van alles gegeven wat klein was: kleine koetsjes in 1851, een geranium in 1881, een korte paraplu.
Of het gebakje ook naar hem heet, is niet zeker. Het Woordenboek der Nederlandsche Taal gaat er in de bewerking van Sanders (1993) van uit dat zowel het gebakje als de paraplu op Tom Pouce teruggaan, terwijl het etymologische woordenboek van die tijd dat alleen voor de paraplu aannam. Het nieuwste Etymologisch woordenboek van het Nederlands (2003-2009) leidt het gebakje juist wel af van de naam Tom Pouce: waarschijnlijk werd het zo genoemd om het te onderscheiden van de grote versie.